1 maja 1920 roku polska bandera wojenna po raz pierwszy została podniesiona na Bałtyku. Uroczystość odbyła się w Gdańsku na pokładzie okrętu hydrograficznego ORP Pomorzanin, symbolicznie rozpoczynając obecność odrodzonej Polski na morzu.
Jednostka była pierwotnie niewielkim parowcem pasażersko-towarowym, zbudowanym w 1893 roku. Pod koniec 1919 roku została zakupiona w Hamburgu przez kpt. mar. Józefa Unruga, który formalnie wystąpił jako nabywca, ponieważ strona niemiecka nie chciała sprzedać statku bezpośrednio polskiemu rządowi. Po remoncie i przebudowie w gdańskiej stoczni okręt przystosowano do zadań hydrograficznych.
Powstanie ORP Pomorzanin było odpowiedzią na pilną potrzebę organizacji polskiej administracji morskiej. Nowe państwo musiało przejąć odpowiedzialność za bezpieczeństwo żeglugi, oznakowanie nawigacyjne oraz badania akwenów przyznanego wybrzeża. Zadanie to powierzono Józefowi Unrugowi, który stanął na czele tworzonej służby hydrograficznej.
Latem 1920 roku na pokładzie okrętu rozpoczęto intensywne szkolenia załogi, przygotowujące marynarzy do prowadzenia pomiarów hydrograficznych. Wkrótce powstała specjalna grupa pomiarowa, która rozpoczęła sondowanie podejścia do portu w Pucku. Był to jeden z pierwszych kroków w kierunku budowy nowoczesnej infrastruktury morskiej Polski. W 1921 roku, wraz z rozwojem planów budowy portu w Gdyni, siedzibę Służby Hydrograficznej Marynarki Wojennej przeniesiono właśnie tam.
fot: Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni