1 lutego 1966 roku w Stoczni Szczecińskiej zwodowano m/s Henryk Jendza – drobnicowiec typu B 516, budowany dla Polskich Linii Oceanicznych. Była to jedna z ostatnich jednostek tej serii powstających w Szczecinie. Do eksploatacji wszedł 14 grudnia tego samego roku. Statek przez ponad 20 lat służył polskiej flocie, przewożąc towary po całym świecie.
Drobnicowiec miał 145,65 m długości, 18,50 m szerokości i nośność 8 614 DWT. Na pokładzie znajdowało się miejsce dla 48 członków załogi oraz 12 pasażerów. Była to jednostka solidnie zaprojektowana, odpowiadająca standardom swoich czasów. W eksploatacji pozostawała aż do 1987 roku. Po ponad dwóch dekadach intensywnej pracy została zezłomowana.
Nazwa statku nie była przypadkowa. Henryk Jendza to człowiek, który odegrał kluczową rolę w historii Stoczni Szczecińskiej. Urodził się w 1921 roku w Wilnie, gdzie zdobył wykształcenie mechaniczne. Po wojnie osiedlił się w Szczecinie, a w 1950 roku, mając zaledwie 29 lat, objął stanowisko dyrektora Stoczni Szczecińskiej. Był to okres trudnej odbudowy polskiego przemysłu stoczniowego, który dopiero zaczynał się podnosić po zniszczeniach wojennych.
Seria B 516, do której należał statek nazwany na cześć dyrektora, była jedną z ostatnich generacji polskich drobnicowców projektowanych w Gdańsku i budowanych w Szczecinie. Lata 60. przyniosły rozwój większych i bardziej wyspecjalizowanych jednostek, co oznaczało stopniowe wycofywanie tradycyjnych drobnicowców. M/S „Henryk Jendza” był jednym z ostatnich tego typu statków, zamykając pewien rozdział w historii polskiej floty handlowej.
W czasach, gdy Szczecin ponownie rozwija swoje zaplecze portowe i stoczniowe, warto pamiętać o tych, którzy położyli fundamenty pod jego sukces.
fot: Autorstwa HZ – home archive, Domena publiczna