Dwoje naukowców z Politechniki Gdańskiej oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu będzie opracowywać innowacyjny sposób syntezy stabilnych katalizatorów na bazie azotków w celu produkcji „zielonego wodoru”.
Biuro prasowe Politechniki Gdańskiej (PG) podało w poniedziałek, że dr inż. Mariusz Szkoda z wydziału chemicznego Politechniki Gdańskiej oraz dr hab. Anna Ilnicka z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu będą wspólnie pracować nad innowacyjnym sposobem syntezy stabilnych katalizatorów na bazie azotków do efektywniej produkcji „zielonego wodoru”.
Jak podaje PG, jedną z najlepszych metod uzyskiwania wodoru jest elektrochemiczne rozszczepienie wody, czyli tzw. elektroliza. Metoda ta wymaga wykorzystania stabilnego katalizatora. Obecnie rolę tę najczęściej pełnią platyna bądź tlenki irydu czy rutenu, które nie dość, że są drogie, to również coraz ciężej dostępne.
„W naszym projekcie będziemy poszukiwać alternatywnych katalizatorów, które będą w stanie konkurować z platyną w kwestii wydzielania wodoru czy też tlenu. Stawiamy na azotki metali, których właściwości są bardzo obiecujące dla procesu elektrolizy, a jednocześnie są znacznie tańsze. Niestety nie są one do końca stabilne, dlatego też będziemy próbować tworzyć hybrydę azotków metali z grafenem domieszkowanym azotem” – przekazał cytowany w przesłanym PAP komunikacie dr inż. Mariusz Szkoda.
Jak przekonuje dr inż. Szkoda, to połączenie zapewni nie tylko większą stabilność w procesie elektrolizy, ale także zwiększy przewodnictwo i efektywność wydzielania wodoru i tlenu.
Specjalista podkreśla, że projekt jest również wyjątkowy ze względu na „bi-funkcjonalność otrzymanych katalizatorów”.
„Proces elektrolizy wody może przebiegać na dwa sposoby. Używając platyny obserwujemy reakcję ewolucji wodoru (HER), który następnie pobieramy. Z kolei w przypadku użycia tlenków irydu czy rutenu mamy do czynienia z reakcją ewolucji tlenu (OER). Wydzielany jest wtedy tlen, a na katodzie otrzymujemy czysty wodór. Chcemy, by nasz katalizator łączył w sobie obie możliwości, a więc wykazywał aktywność zarówno w reakcji HER, jak i OER” – tłumaczy cytowany w komunikacie dr inż. Szkoda.
Zamiennik, który zaproponować chcą naukowcy PG i UMK będzie więc nie tylko tańszy, ale również bardziej uniwersalny w zastosowaniu.
Projekt powstaje w partnerstwie dwóch uczelni – Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Politechniki Gdańskiej. Liderem jest zespół naukowców z UMK pod kierownictwem dr hab. Anny Ilnickiej. PG reprezentuje zespół prowadzony przez dr inż. Mariusza Szkodę. Kwota projektu wynosi 1 927 234 zł. Część stanowi dofinansowanie dla PG w kwocie 493 490 zł.
fot: envato.elements, ilustracyjne