28 marca 1945 roku wojska 2 Frontu Białoruskiego zakończyły walki o Gdynię, wypierając siły niemieckie na Kępę Oksywską. Do miasta wkroczyły również oddziały polskie, w tym czołgi 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Tego samego dnia na plaży odbyły się symboliczne zaślubiny z morzem.
Ofensywa na Gdynię rozpoczęła się 19 marca pod dowództwem marszałka Konstantego Rokossowskiego. Po kilku dniach ciężkich walk wojska nacierające dotarły do Kolibek i Orłowa. Przełom nastąpił 25 marca, gdy zdobyto Sopot i Oliwę, odcinając niemieckie siły w Gdyni od zgrupowania w Gdańsku. Niemcy stopniowo tracili kolejne dzielnice. Walki toczyły się w Redłowie, Witominie i na Kamiennej Górze. Wkrótce utracili kontrolę nad śródmieściem. 27 marca do centrum miasta wjechały czołgi 1 Brygady Pancernej, a dzień później Gdynia została całkowicie opanowana przez wojska sprzymierzone.
28 marca na gdyńską plażę wjechały trzy polskie czołgi T-34. W ich obecności dokonano symbolicznego aktu zaślubin Polski z morzem, podkreślającego odzyskanie dostępu do Bałtyku (wydarzenie to upamiętnia tablica umieszczona na murze Muzeum Marynarki Wojennej). Walki nie zakończyły się jednak całkowicie. Na Kępie Oksywskiej opór trwał do 5 kwietnia. Ostatecznie około dziesięciu tysięcy niemieckich żołnierzy oraz kilkadziesiąt tysięcy cywilów zostało ewakuowanych na Hel.
Samo miasto nie zostało poważnie zniszczone w trakcie działań bojowych. Inaczej wyglądała sytuacja portu, który Niemcy zniszczyli podczas odwrotu. Zniszczeniu uległo około 40 procent budowli hydrotechnicznych i jedna czwarta magazynów. Uszkodzone zostały nabrzeża i falochrony, a znaczna część urządzeń przeładunkowych została wywieziona lub zniszczona.
Dodatkowo zatopiono ponad trzydzieści jednostek pływających, blokując dostęp do portu. Wejście główne tarasował okręt liniowy Gneisenau, a przy NNabrzeże Francuskie, z prawej Dworzec Morskiabrzeżu Rumuńskim spoczywał Schleswig-Holstein, jednostka, która rozpoczęła II wojnę światową.
zdjęcia ze zbiorów Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni